lo parpalhon vagamond

I a quauques dias, coma de costuma, angoc lo factor... e coma de costuma que devisem dab eth ...
Aqueth dia lo factor estoc drin en colèra, pr'amor que la pòsta decidishoc que las "caishas de lètra" an d'èster au bòrd d'un camin comunau ... lavetz lo factor aurà com tribalh sonque de botar las lètras dens la caisha qui ei a quauque centenat de metres, a còps, de la maison de la gent ... e lavetz n'i aurà pas mei un contacte entre lo factor e la gent.
Lo factor èra triste d'aquò, e que podi enténer ... mes se la pòsta vòu aquò qu'ei pr'amor que se vòu modernisar, e quin se modernisa ? En suprimint los rapòrts umans !
Qu'ei hèra triste aqueste istòria pr'amor qu'en çò de jo i a vielhs qui viven solets dens la soas maisons au miei deus prats, e que la visita regulara deu factor ei quaucom d'important, pr'amor que veden pas degun ... e puish tanben, cau saber qu'aquestes vielhs a còps an las soas maisons tan isoladas que los cau caminar sus centenats de metres ende anar au camin comunau ... Quin van hèr aquestes vielhs ende anar amassar lo corrièr se poden pas mei caminar ?

Dab la modernisacion de la societat que perdem tots los rapòrts umans ... brembi que lo pair me contoc quin vivevan los sons paires, que lo panissèr anava cada tres dias a casa a portar lo pan, que las hemnas anavan amassas a hèr la bugada a "la còsta deu lavader", e que lo factor èra invitat a minjar a casa quan hasèvan lo "pela-pòrc"... la vida èra mei aisida ad aqueth temps ...

Òc que cau víver dens lo present, mes jo d'un present on en èm redusits a parlar dab la soa caisha de lètra ne'n voi pas ...
un present on pòts pas anar parlar dab lo ton vesin pr'amor que vien de la vila e que tà eth n'ei pas possible de non pas barrar tota la soa propietat dab barbelats tà non pas aver degun qui entre dens los sons 10 hectares de bòsc, ne'n voi pas tanpòc...